Ten Tips to Improve Your Training Schedule

Scrol omlaag voor Nederlands

1. Training Load must be higher than the horse’s fitness level

To build muscle, for more stamina or strength, requires a specific exercise to be performed intensely enough. In other words, the existing muscles need to experience a slight overload to push the body to adapt and grow towards becoming stronger in the future.

If the exercise load is within the normal spectrum, it is too low to stimulate adaptation and growth. You cannot expect changes. Training Load is the most important factor in improving strength and, thus, performance. If a horse does not have enough strength to perform an exercise, its balance and precision, for example, will be affected. To progress, a training should be well above 'normal' and increase in intensity, as the fitness level of the horse increases.

The correct increase in loading can be achieved by increasing the training frequency, intensity and duration, both within one training session, and between training sessions. To prevent overtraining, do not change more than one factor every two weeks.

Supercompensation


2. Schedule enough ‘active’ rest days

When a horse has been intensively trained, many waste products are produced in the muscle, tendons and joints. Lactate, for example, is the substance that causes the muscle to feel sore.

It is important that these waste products leave the body as quickly as possible. Unlike humans, if the horse gets little or no movement the day after training, the lymph system will not work properly. This means that the waste materials are not removed and accumulate with the lymph fluid.

The amount of days of active rest required after a training depends upon the intensity of the training. Training causes ‘micro-damage’ in the muscles of the horse. The horse requires enough time to recover in between training sessions for the muscles to grow - The horse's body adjusts to the training stimulus. This is what we call super-compensation.

If an equally heavy training is given during the recovery time before the muscle reaches supercompensation, a reverse process can occur. This is called ‘overtraining’. In this scenario, the horse deteriorates in strength, endurance and agility.

3. Horses learn by training three days a week

Equestrians often follow their own ‘gut’ feelings, when they decide how often they need to train their horse to teach them a new exercise. For this reason, research has been done to establish the optimal time interval required between repeating a new exercise.

A group of horses was taught a completely new exercise. Half of the group repeated the new exercise for 28 consecutive days (every day of this 28 days). The other half repeated the new exercise for 28 days, but every three days. After the 28 days, half of the horses had practiced 28 times, while the other half had practiced only 10 times. At the end of the study, all horses were scored on the execution of the new assignment taught to them. A comparison of the scores showed that, despite the difference in the number of training sessions, there was no significant difference in the learning progression of the two groups of horses.

This research indicates that horses do not ‘forget’ what they have learnt in a new exercise, if they are only trained every third day, instead of daily. This means that less training time is needed to learn a new exercise. Time in repeating exercises can be used more efficiently.

4. Provide enough variation in the type of training

It is impossible to train all types of muscles simultaneously. For this reason, it is important that there is variation in the type of training. In general, there are three types of training:

  • Cardio Training: This increases the stamina of the horse, so that it can continue for longer in exercise at low intensity. This requires a specific type of muscle fiber - Type I muscle fibers. These muscles typically appear slim and long. In addition, the heart- and lung muscles especially need to develop in Cardio Training to ensure that as much oxygen as possible gets to the muscle.

  • Strength Training: The development of more strength for, for example, jumping higher, or to get more swing in trot, requires Type II muscles. This muscle type provides more power, but does not have the same endurance properties as Type I muscles. Muscle strength can be built-up for very specific muscle groups in Strength Training.

  • Gymnastic Training: The vast majority of modern horses are very agile and flexible. To keep them this way, after a harsh training, the muscles require stretching to prevent them from becoming stiff and contracted even during relaxation. Training for flexibility can be achieved by bending the horses body in different directions, so that the outer muscles stretch out long.

If you train the muscles in separate locations within the horse’s body differentially, some muscles have extra time to recover. So, do not plan three days of jumping (unless this is what you specifically need to train). Instead, alternate jumping, with dressage training, or vary exercises from day to day within your dressage training to target different groups of muscles.


A long hack clears the horse's mind and is also good for coordination and stamina

5. Vary the surfaces that you ride on

A good way to improve the athletic ability and fitness of your horse is to train on different surfaces. This not only improves its proprioception (the horse’s sense of the position and movement of its own body, including its sense of equilibrium and balance), but also leads to more complete muscle-building and support of soft tissues. The horse’s body only adapts to the way that it is being used and when it is challenged in training. Through riding on different surfaces, the bone density increases, and stimulates the layers of cartilage associated with the joints to dampen different types of shocks.

Research shows that horses that always train on the same surface, are less coordinated, and are more likely to trip and injure themselves. This is because the nerve signals to the limbs and stabilizing muscles are not as frequently triggered and are not trained in adapting to another surface. This means that the training is not optimally effective.

6. Training and nutrition go hand-in-hand

A horse’s feed must match with the training of the horse. There are four elements to check.

  1. The amount of fiber. The horses gut needs fiber to function, and to be able to absorb all the nutrients that are provided from any other feed.

  2. The energy given. This needs to balance with the activity of the horse and, thus, might vary from day to day. Too much energy makes the horse fat and can make it extremely difficult to handle in training. The main sources of energy for the horse include grass, other roughage sources, and carbohydrates (starches) in concentrated feedstuffs (mixes and cubes).

  3. The protein content of feed is important if you want the horse to develop muscle. Muscles are built of protein. Feeds that are particularly rich in proteins, include grass, good quality roughage (young-cut grass) and mixes and cubes for brood mares and youngstock.

  4. Finally, vitamins and trace elements require your attention. Vitamin E and Selenium support processes that remove waste materials from the muscles, and Magnesium influences nerve-signal transmission and, thus, can help support good reflexes and coordination of the horse.

The only way to guarantee a good ration for your horse is to have your roughage analyzed. Research has shown that roughage varies a lot, and this affects the whole feed intake. It is recommended to adjust the ration at least twice a year to the developments of a horse. With changes in training, the ration should be re-tuned to align with changes in feed requirements.

7. Always stick to the same structure for training

Horses like to know what is coming. This reduces stress and increases their coordination and learning abilities. Therefore try to keep everything within the same routine. It may be boring for you, but it is great for the horse. This routine already start with brushing and saddling up, do the same things, in the same order, the same way, every day.

  • Riding starts with warming-up in walk to increase the blood and lymph circulation, this improves the supply of nutrients to the muscles and the removal of waste products. Walking the horse may be done in-hand, under the saddle, or in a carousel treadmill. In the second part of the warm-up, you might ride in a calm trot or canter. The goal of warming-up is to stretch the muscles.

  • After this come two to four peak intervals. All types of training have peak moments, except the recovery training. Typically a peak interval lasts around four to eight minutes, and is followed by a short period in walk. During the walk, the oxygen pool in the muscles is restored and lactate is prevented from building up.

  • Finally, a training is concluded by cooling down. You can stretch the horse’s body again in trot and then finish the training with at least ten minutes of walk, either riding the walk, or walking in-hand.

  • Your training ends when your horse is unsaddled and you checked the horse for injuries, anomalies, thickened legs, etc. Finally, also notice the time it took your horse to recover. After ten minutes of walk, the breathing and heart-rate should have gone under 14 breaths per minute and 60 beats per minute respectively.

8. Carry out a quick health check of your horse

It is important that you always carry out a quick health check, both before- and after the training. In this way, you can easily keep an eye on the development of the horse’s body and notice quickly if there are problems. There are five checkpoints that a veterinarian examines when doing a quick health check, always in the same order.

Firstly, check breathing. You can notice this most easily on the flank. With a healthy horse, this can be seen subtly as the belly rises and falls a little bit. In rest, this should be between eight and 14 times per minute.

Secondly, After the breathing check, you check the horse’s pulse. One of the easiest arteries to use for this is under the jaw. You can feel it by touching softly with your middle three fingers. The heart-rate in rest should be around 20 to 30 beats per minute.

Thirdly, check the temperature of the horse. For this, a special veterinary thermometer is best, because it records the temperature quickly within 10 seconds. Most horses generally find thermometer a little frightening, so make sure the horse understands what you are about to do. Glide your hand from the withers, over the backside to the tail and push it aside. The sphincter has a small hole in the middle. Gently insert the thermometer with some lubricant or saliva. The temperature of the horse should be around 37.5ºC and 38ºC.

Fourthly, check the skin. You can feel the temperature at the horse's extremities. See if the ears, nose, legs and hooves feel warm or cold. You also check the fluid balance. Take a small pleat in the skin between your fingers, when you release it, the pleat must be gone quickly again. If it remains visible, it can indicate that the horse is dehydrated. Look in the mouth to check if the mucous membranes are moist and pink.

Finally, check the lymph nodes. In particular, those just behind the jaw and in the throat are good to check. They should be about the size of a grape. Feel if that is the case and check if the horse find it painful when you touch them.

The horse’s health check is complete after checking the lymph nodes. If there are things that you are concerned about, or that are not how they should be, it is sensible to ask the advice of a vet, or even arrange a veterinary check-up.



9. Set challenging goals for yourself

Research has shown that setting specific- and challenging goals leads to higher performance than setting a simple goal, or no goals at all. One goal might be to be able to reach a high level in competition, but it could also be to hack out without stress. Whatever your goal is, it provides motivation and increases perseverance. Split your goal into smaller steps or objectives, so that it becomes clear what you can do today to achieve the wider goal. With every effort you make, you will feel good about getting one step closer to your goal.

Try to make your goals and objectives very specific and provide sufficient challenge, because then there is a sense of reward and/or esteem for you and the horse, when you reach a goal, this will provide motivation to achieve the next goal.

10. Make sure that your horse gets movement several times a day

It is important that a horse is taken out of its box several times a day for exercise. Firstly, movement ensures a good blood circulation. Which ensures energy levels are restored in the muscle. This means that the horse will sustain a workout for longer. If there is too little movement, there is a chance the horse gets stiff legs or muscle/tendon trauma.


A horse grazing in-hand

In addition, adequate exercise stimulates the lymph system. The lymphatic system ensures that the resistance of the body rises, healing and renewal improves and all harmful waste in the body is safely discharged. After an intensive training, many waste products grow in the muscles of the horse. The lymphatic system must get the chance to dispose these waste materials. As the lymph system is stimulated by movement, it is important that the horse moves enough daily.

References


Tien Tips om je Trainingsschema te Verbeteren



1. Trainingslast moet hoger zijn dan het fitnessniveau van het paard

Om spieren op te bouwen, voor meer uithoudingsvermogen of kracht, vraagt erom dat een specifieke oefening intensief genoeg wordt uitgevoerd. In andere woorden, de bestaande spieren moeten een lichte overbelasting doorgaan om het lichaam te dwingen zich aan te passen en te groeien richting sterker worden in de toekomst.


Als de werklast binnen het normale spectrum valt, is het te laag om aanpassing en groei te stimuleren. Je kan geen verandering verwachten. Trainingslast is de belangrijkste factor in het verbeteren van kracht, en dus prestaties. Als een paard niet genoeg kracht heeft om een oefening uit te voeren, zullen bijvoorbeeld zijn balans en precisie worden beïnvloed. Om vooruitgang te boeken, zou een training ruim boven 'normaal' moeten zijn en intensiever moeten worden als het fitnessniveau van het paard omhoog gaat.


De correcte verhoging in belasting kan worden bereikt door de trainingsfrequentie, intensiteit en duur te verhogen, zowel binnen één trainingssessie als tussen trainingssessies. Verander, om overtraining te voorkomen, niet meer dan één factor per twee weken.

Supercompensation


2. Plan genoeg 'actieve' rustdagen in

Wanneer een paard intensief is getraind, worden er veel afvalstoffen geproduceerd in de spieren, pezen en gewrichten. Lactaat is bijvoorbeeld de stof die ervoor zorgt dat spieren pijnlijk voelen.


Het is belangrijk dat deze afvalstoffen het lichaam zo snel mogelijk verlaten. In tegenstelling tot mensen, zal het lymfesysteem van het paard niet goed werken als het de volgende dag weinig of geen beweging krijgt. Dit betekent dat de afvalstoffen niet verwijderd worden en zich ophopen met de lymfevloeistof.

Het aantal dagen actieve rust dat nodig is na een training, is afhankelijk van de intensiteit van de training. Training veroorzaakt 'microschade' aan de spieren van het paard. Het paard heeft genoeg tijd nodig om te herstellen tussen trainingen, zodat de spieren kunnen groeien - het paardenlichaam past zich aan aan de trainingsstimulatie. Dit noemen we supercompensatie.

Als er een even zware training wordt gegeven tijdens de hersteltijd, voordat de spieren supercompensatie bereiken, kan het tegenovergestelde proces voorkomen. Dit heet 'overtraining'. In dit scenario verliest het paard kracht, uithoudingsvermogen en wendbaarheid.

3. Paarden leren door drie keer per week te trainen

Ruiters volgen vaak hun eigen 'onderbuikgevoel' wanneer ze besluiten hoe vaak ze hun paard moeten trainen om hem een nieuwe oefening aan te leren. Om deze reden is er onderzoek gedaan om het optimale tijdsinterval te bepalen dat nodig is tussen herhalingen van een nieuwe oefening.


Een groep paarden werd een compleet nieuwe oefening aangeleerd. De helft van de groep herhaalde de oefening 28 opeenvolgende dagen (elke dag van deze 28 dagen). De andere helft herhaalde de oefening 28 dagen, maar dan elke drie dagen. Na deze 28 dagen, had de helft van de paarden de nieuwe oefening 28 keer geoefend, terwijl de andere helft dit maar 10 keer had gedaan. Aan het eind van het onderzoek werden alle paarden beoordeeld op de uitvoering van de nieuwe opdracht die hen was aangeleerd. Een vergelijking van de scores liet zien dat er, ondanks het verschil in het aantal trainingssessies, geen significant verschil was in de leerprogressie van de twee groepen paarden.


Dit onderzoek wijst uit dat paarden niet 'vergeten' wat ze in een nieuwe oefening hebben geleerd, als ze slechts elke derde dag worden getraind, in plaats van elke dag. Dit betekent dat er minder trainingstijd nodig is om een nieuwe oefening te leren. Tijd in het herhalen van oefeningen kan efficiënter worden gebruikt.

4. Bied genoeg afwisseling in het type training

Het is onmogelijk om alle spiersoorten tegelijk te trainen. Om deze reden is het belangrijk dat er afwisseling is in het type training. In het algemeen zijn er drie types training:

  • Cardiotraining: Dit verbetert het uithoudingsvermogen van het paard, zodat het langer door kan gaan met bewegen op een lage intensiteit. Dit vraagt om een specifiek soort spiervezel - Type I spiervezels. Deze spieren zien er gewoonlijk dun en lang uit. Daarbij moeten vooral de hart- en longspieren worden ontwikkeld in Cardiotraining om ervoor te zorgen dat er zo veel mogelijk zuurstof bij de spieren komt.

  • Krachttraining: De ontwikkeling van meer kracht voor, bijvoorbeeld, hoger springen, of om meer schwung in draf te krijgen, vereist Type II spieren. Dit spiertype biedt meer kracht, maar heeft niet dezelfde eigenschappen met betrekking tot uithoudingsvermogen, als Type I spieren. Spierkracht kan worden opgebouwd voor heel specifieke spiergroepen tijdens krachttraining.

  • Gymnastiseringstraining: De grote meerderheid van moderne paarden zijn erg wendbaar en flexibel. Om hen zo te houden, hebben de spieren na een zware training stretchen nodig om te voorkomen dat ze stijf en samengetrokken worden, zelfs bij ontspanning. Training voor flexibiliteit kan worden bereikt door het lichaam van het paard in verschillende richtingen te buigen, zodat de buitenste spieren lang oprekken.

Als je de spieren op verschillende plaatsen van het paardenlichaam om een verschillende manieren traint, hebben sommige spieren extra tijd om te herstellen. Plan dus niet op drie dagen springen (behalve als dit is wat je specifiek moet trainen). Wissel in plaats daarvan springen af met dressuurtraining, of wissel binnen je dressuurtraining oefeningen van dag tot dag af om je op verschillende spiergroepen te richten.


Een lange buitenrit maakt het hoofd van je paard leeg en is daarbij goed voor coördinatie en uithoudingsvermogen

5. Wissel de ondergrond af waarop je rijdt

Een goede manier om het atletisch vermogen en de fitheid van je paard te verbeteren, is door op verschillende ondergronden te trainen. Dit verbetert niet alleen zijn proprioceptie (het gevoel van het paard van de positie en beweging van zijn eigen lichaam, waaronder zijn gevoel van evenwicht en balans), maar het leidt ook tot completere spieropbouw en steun van weke delen. Het paardenlichaam past zich alleen aan aan de manier waarop het gebruikt wordt en wanneer het wordt uitgedaagd in de training. Door het rijden op verschillende ondergronden verhoogt de botdichtheid, en worden de lagen kraakbeen in de gewrichten gestimuleerd om verschillende soorten schokken op te vangen.


Onderzoek wijst uit dat paarden die altijd op dezelfde ondergrond trainen, minder gecoördineerd zijn, en meer kans hebben om te struikelen en zich te blesseren. Dit komt doordat de zenuwsignalen naar de ledematen niet zo vaak worden geactiveerd en niet zijn getraind om zich aan te passen aan een andere ondergrond. Dit betekent dat de training niet optimaal effectief is.

6. Training en voeding gaan hand in hand

De voeding van een paard moet matchen met zijn training. Er zijn vier elementen om te controleren.

  1. De hoeveelheid vezels. De darmen van het paard hebben vezels nodig om te functioneren en om in staat te zijn alle voedingsstoffen op te nemen die uit ander voer worden geboden.

  2. De energie die wordt gegeven. Dit moet in balans zijn met de activiteit van het paard en kan dus per dag verschillen. Te veel energie maakt het paard dik en kan hem extreem moeilijk maken om mee om te gaan tijdens het trainen. De voornamelijke bronnen van energie zijn onder andere gras, andere ruwvoerbronnen, en koolhydraten (zetmeel) in krachtvoer (mixes en brokken).

  3. De eiwitinhoud van voer is belangrijk als je wil dat je paard spieren ontwikkelt. Spieren zijn gemaakt van eiwitten. Voer dat bijzonder rijk aan eiwitten is, is onder andere gras, goede kwaliteit ruwvoer (jong gesneden gras) en mixes en brokken voor fokmerries en veulens.

  4. Ten slotte verdienen vitamines en spoorelementen je aandacht. Vitamine E en Selenium ondersteunen processen die afvalstoffen verwijderen uit de spieren, en Magnesium heeft invloed op overdracht van zenuwsignalen en kan dus helpen goede reflexen en coördinatie van het paard te ondersteunen.

De enige manier om een goed rantsoen voor je paard te garanderen is om je ruwvoer te laten analyseren. Onderzoek heeft uitgewezen dat er veel verschil zit tussen ruwvoer, en dit beïnvloed de gehele voedingsinname. Het wordt aangeraden om het rantsoen minstens twee keer per jaar aan te passen aan de ontwikkelingen van een paard. Met veranderingen in training zou het rantsoen opnieuw moeten worden afgestemd om aan te sluiten bij de veranderingen in voedingsbehoeften.

7. Hou altijd dezelfde structuur aan voor training

Paarden weten graag waar ze aan toe zijn. Dit vermindert stress en verbetert hun coördinatie en leervermogen. Probeer daarom alles binnen dezelfde routine te houden. Het kan saai zijn voor jou, maar het is geweldig voor het paard. Deze routine begint al bij het poetsen en opzadelen. Doe elke dag dezelfde dingen, in dezelfde volgorde.

  • Rijden begint met een warming-up in stap om de bloed- en lymfecirculatie te verhogen. Dit verbetert de aanvoer van voedingsstoffen naar de spieren en de verwijdering van afvalstoffen. Het stappen van het paard kan aan de hand, onder het zadel, of in een stapmolen worden gedaan. In het tweede deel van de warming-up kun je in een rustige draf of galop rijden. Het doel van de warming-up is om de spieren op te rekken.

  • Hierna komen twee tot vier pier-intervallen. Alle soorten training hebben piekmomenten, behalve de hersteltraining. Gewoonlijk duurt een piek-interval ongeveer vier tot acht minuten, en wordt gevolgd door een korte periode in stap. Tijdens de stap wordt de zuurstofpoel aangevuld en wordt de opbouw van lactaat tegengehouden.

  • Uiteindelijk wordt een training afgesloten met een cooling-down. Je kan het lichaam van het paard opnieuw stretchen in draf en dan de training afsluiten met minstens tien minuten stap, ofwel door te rijden in stap, ofwel door het paard aan de hand te stappen.

  • Je training eindigt wanneer je paard is afgezadeld en je het paard hebt gecontroleerd op blessures, abnormaliteiten, verdikte benen, etc. Let tenslotte ook op hoe veel tijd je paard nodig had om te herstellen. Na tien minuten stap zouden de ademhaling en hartslag respectievelijk onder de 14 ademhalingen en 60 slagen per minuut moeten zijn.

8. Voer een snelle gezondheidscontrole van je paard uit

Het is belangrijk dat je altijd een snelle gezondheidscontrole uitvoert, zowel voor als na de training. Op deze manier kun je gemakkelijk de ontwikkeling van het lichaam van je paard in de gaten houden en snel merken of er problemen zijn. Er zijn vijf checkpoints die een dierenarts onderzoekt wanneer deze een snelle gezondheidscontrole doet, altijd in dezelfde volgorde.


Controleer als eerste de ademhaling. Deze kun je het makkelijkste waarnemen op de flank. Bij een gezond paard kan dit subtiel worden gezien aan de buik die een beetje op en neer gaat. In rust zou dit tussen acht en veertien keer per minuut moeten zijn.


Ten tweede, na de ademhalingscontrole, controleer je de hartslag van het paard. Een van de makkelijkste slagaderen om hiervoor te gebruiken, zit onder de kaak. Je kan deze voelen door zacht aan te raken met je drie middelste vingers. De hartslag in rust zou ongeveer 20 tot 30 slagen per minuut moeten zijn.


Als derde controleer je de temperatuur van het paard. Hiervoor is een speciale veterinaire thermometer het beste, omdat deze de temperatuur snel binnen tien seconden meet. De meeste paarden vinden de thermometer over het algemeen een beetje eng, dus zorg ervoor dat je paard begrijpt wat je gaat doen. Glij met je hand vanaf de schoft, over de achterhand, naar de staart en duw deze opzij. De sluitspier heeft een klein gaatje in het midden. Doe de thermometer er voorzichtig in met wat glijmiddel of speeksel. De temperatuur van het paard zou ongeveer 37,5 ºC tot 38 ºC moeten zijn.


Controleer als vierde de huid. Je kan de temperatuur voelen aan de extremiteiten van het paard. Kijk of de oren, neus, benen en hoeven warm of koud aanvoelen. Je controleert ook de huidbalans. Neem een klein plooitje in de huid tussen je vingers. Wanneer je het loslaat, moet het plooitje weer snel weg zijn. Als het zichtbaar blijft, kan dit aangeven dat je paard gedehydrateerd is. Kijk in de mond om te controleren of de slijmvliezen vochtig en roze zijn.


Controleer ten slotte de lymfeklieren. Vooral die vlak achter de kaak en in de keel zijn goed om te controleren. Ze zouden ongeveer de grootte van een druif moeten hebben. Voel of dat zo is en kijk of het paard het pijnlijk vindt als je ze aanraakt.


De gezondheidscontrole van het paard is klaar na het controleren van de lymfeklieren. Als er dingen zijn waar je je zorgen over maakt, of die niet zijn zoals ze zouden moeten zijn, is het slim om advies te vragen aan een dierenarts, of zelfs een veterinaire controle af te spreken.



9. Stel uitdagende doelen voor jezelf

Onderzoek heeft uitgewezen dat het stellen van specifieke en uitdagende doelen leidt tot betere prestaties dan het stellen van een eenvoudig doel, of helemaal geen doelen. Een doel kan zijn om een hoog wedstrijdniveau te kunnen bereiken, maar het kan ook zijn om een buitenrit te maken zonder stress. Wat je doel ook is, het biedt motivatie en verhoogt doorzettingsvermogen. Splits je einddoel op in kleinere stappen of doelen, zodat het duidelijk wordt wat je vandaag kan doen om het grotere doel te bereiken. Met elke inspanning die je doet, zul je je goed voelen dat je een stap dichter bij je einddoel bent.


Probeer om je doelen en stappen daarnaartoe heel specifiek te maken en zorg dat ze genoeg uitdaging bieden, want dan is er een gevoel van beloning en/of waardering voor jou en het paard wanneer je een doel bereikt. Dit zal motivatie bieden om het volgende doel te bereiken.

10. Zorg dat je paard meerdere keren per dag beweging krijgt

Het is belangrijk dat een paard meerdere keren per dag uit zijn box wordt gehaald voor beweging. Ten eerste zorgt beweging voor een goede bloedcirculatie, wat ervoor zorgt dat de energieniveaus in de spieren worden hersteld. Dit betekent dat een paard een training langer zal volhouden. Als er te weinig beweging is, is er een kans dat het paard stijve benen krijgt of spier-/peesletsel.


Een paard graast aan de hand

Daarnaast stimuleert genoeg beweging het lymfesysteem. Het lymfatische systeem zorgt ervoor dat de weerstand van het lichaam stijgt, dat herstel en vernieuwing verbetert en dat alle schadelijke afvalstoffen in het lichaam veilig wordt afgevoerd. Na een intensieve training ontstaan er veel afvalstoffen in de spieren van het paard. Het lymfatische systeem moet de kans krijgen om deze stoffen af te voeren. Aangezien het lymfesysteem wordt gestimuleerd door beweging, is het belangrijk dat het paard dagelijks genoeg beweegt.

Bronnen

Moving together.

Subscribe to our mailinglist
arrow&v
  • Facebook
  • YouTube
  • Instagram