Search

The Five-Minute Canter Rule in Training

Scrol omlaag voor Nederlands

After a period of foundation training, adult Warmblood horses competing at amateur level need two or three conditioning trainings a week to build up strength (and stamina, if needed in your discipline), and at least one training a week to maintain current fitness level. Conditioning training consist of segments with intensive trot work or canter, with a maximum of five minutes per segment. Each segment is followed by the same recovery time consisting of suppleness exercise in walk or stretching calmly in trot.

We have based this rule on a literature review that we would like to share with you in this blog. As with every rule, there are exceptions, in this case, studied for Friesians and Quarter Horses (as explained at the end of this article). Horses in training for higher levels of competition may increase canter in training sessions up to eight minutes, and we will not discuss the training of racehorses, as thoroughbreds have a different physical response to training.

Building up your training

Training typically consists of four to five segments. Each segment has a different intensity and goals. The first segment is designed to warm up the horses' muscles, and the last is designed to cool them down. You can read more about this in later blogs. The middle segments focus on discipline and specific level targets. Perhaps you want to teach the horse a new exercise, or you want to train its reflexes, or build its strength.

Increasing fitness level

The goal of conditioning training is to increase muscle strength by progressive loading. During training, if a horse reaches its anaerobic threshold (generally at a heart-rate of around 180 beats per minute), there is not enough oxygen in the muscle to support aerobic respiration. Therefore, the muscle switches to anaerobic respiration to generate power, in which lactate is produced. This is less efficient. Lactate is responsible for the onset of fatigue in the horse, and for muscle soreness the following day. In Show Jumping, the onset of anaerobic metabolism can cause the horse to make faults in its course. The aim of fitness training is to enable the horse to finish a jump course, or a test in dressage using aerobic metabolism. When a horse reaches its anaerobic threshold, depends upon its fitness level and the exercise load.

Dressage and Show Jumping

Dressage is an aerobic sport that requires focuses mainly on the development of strength in a very specific set of abdominal and back muscles that are responsible for flexion of the vertebral column. The duration of a Grand Prix test is a maximum of eight minutes and performed with a relatively low speed (average 138 m/min). To train the aerobic capacity of the horse, it is recommended to not exceed a heart rate of 160 beats per minute.

Show Jumping involves a unique blend of power, precision and speed. Both aerobic and a small amount of anaerobic metabolism are involved in jumping a course. The training of a horse for Show Jumping revolves around increasing aerobic capacity and minimizing lactate build up.


Discipline-specific training is best in many cases. A dressage horse requires strong abdominal- and back muscles.

In her book, “Conditioning Sport Horses.”, Hilary Clayton recommends interval training for horses used in Dressage and Show Jumping, starting with two or three conditioning training sessions a week that consist of segments of three minutes briskly cantering (or trotting), followed by the same amount of time in walk. The time per segment can be slowly increased by one minute every two weeks to a maximum of five minutes. When it has reached this level of fitness, the horse is ready to compete.

To train horses for a higher levels of Dressage or Show Jumping, the training should increase the time per segment gradually up to maximum of eight minutes. However, the work:rest ratio should remain 1:1. So, after five minutes of canter, five minutes of walk (or relaxed trot) should follow. Within a segment, discipline-specific exercises should be performed. For dressage horses, exercises that focus on transitions and collection are ideal. For horses used for Show Jumping, training should focus on speed variation over short distances to train reflexes and mimic competitive situations. The more intense a segment becomes, the longer rest period the horse requires in between.

  • High-intensity aerobic training (heart-rate 160-180 beats per minute) requires a 1:2 work:rest ratio.

  • High-intensity segment training that exceeds the estimated anaerobic threshold (heart-rate 180-200 beats per minute) requires a 1:6 work:rest ratio.

Showjumping requires a short power explosion of very specific muscles.

For example, training a horse used for Show Jumping for speed and reflexes might enable the horse to accelerate to high speed for 50 meters, decelerate, turn 90º to 180º, and then accelerate again. This high-intensity segment of work consists of maximum four or five accelerations, followed by a rest interval of six times the length of the work segment.

Eventing

Unlike in Dressage and Show Jumping horses, in which strength is important for Eventing, the cardiovascular fitness of the horse is often the limiting factor. Cross-country horses cannot solely rely on aerobic metabolism. A significant contribution of energy production through anaerobic metabolism is required. It takes several years to maximize the aerobic capacity of the eventing horse.

Cardio-conditioning-training is performed three times a week with two or three segments of gallop (a fast canter of 400- 500 meters per minute) is alternated with a rest period, during which the horse could be asked to perform calming, suppling exercises in walk or trot.

This is an example of how to start cardio-training for Eventing. The same build-up may apply to Show Jumping and Dressage training. Instead of increasing speed, the intensity of the training is increased by adding extra discipline-specific, strength-building exercises.


(Source: Clayton, 1991 "Conditioning sport horses.")


European Eventing Championships

In preparation for the European Eventing Championships (2010, 2011), Dr. Munster monitored ten horses during their conditioning training. Three of the horses finally participated in the championships and five of them were injured during the training period. The horses that were injured had a significantly higher maximum heart-rate in training.

On average, the horses participated in 62 cardio-training sessions within 12 weeks (once every five to six days). Each training session consisted of two-and-a-half segments (sometimes two, sometimes three). Each segment had an average duration of 5.9 minutes with a maximum heart-rate of 193 beats per minute.


Reining

Quarter Horses are renowned for their abilities to accelerate quickly and seemingly effortlessly. In a study of 17 high-level Quarter Horses, a segment of five-minute lope (slow canter) + one-minute gallop to the left followed by five-minute lope and one-minute gallop to the right, did not exceed the anaerobic threshold in these horses (heart-rate 162 beats per minute). Two sets of two stops with 80-meter gallops between stops and one-minute walking between sets, would create a slightly more intense workout (heart-rate 177 beats per minute), but still well within these horses’ anaerobic thresholds (lactate 2.7 mmol per liter).

This indicates that well-trained Quarter Horses can easily spend over ten minutes in a slow canter without breaking a sweat.

Friesians

While on the subject of training in canter, it is worth mentioning training of the Friesian breed, in particular. Friesians are becoming increasingly popular in dressage, but canter is not their strongest gait. In a study that compared Friesians with Warmblood horses, it was demonstrated that Friesians reach their anaerobic threshold in canter much quicker than Warmbloods do. Young Friesian horses of three- to four-years old were not able to canter for four minutes without reaching high levels of lactate concentrations. When asked to canter for four minutes, divided into four segments of one minute, the horses maintained an acceptable lactate level of less than 4 mmol per liter. The latter provides a good alternative program for gradually increasing the strength of a Friesian horse in canter.

References

  • Bitschnau C., Wiesner T., Trachsel D.S., Auer J. A., Weishauopt M.A., (2010) “Performance parameters and post exercise heart rate recovery in Warmblood sports horses of different performance levels.” Equine vet. J. (2010) 42 (suppl 38) 17-22.

  • Bruin de M.N. Houterman W., Ploeg M., Ducro B., Boshuizen B., Goethals K., Verdegaal E. L., Delesalle C. (2017) “Monitoring training responses in young Friesian horses using two different standardized tests (SETs).” BMC Veterinary Research (2017) 13:49 DOI 10.1186/s12917-017-0969-8

  • Clayton H.M. (1991) ‘Conditioning Sport Horses” Sport Horse Publications 3145 Sandhill road Mason.

  • Munsters C.C.B.M., Broek van den J., Weeren van R., Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan M.M. (2013) “Young Friesian horses show familiar aggregation in fitness response to a seven-week performance test.”

  • Munsters C.C.B.M., Broek van den J., Welling E., Weeren van R., Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan M.M. (2013) “A prospective study on a cohort of horses and ponies selected for participation in the European Championship: reasons for withdrawal and predictive value of fitness tests.”

  • Navas de Solis C., Sampson S.N., McKay T., and Whitfield-Cargile C. (2018) “Standardized exercise testing in 17 reining horses: Musculoskeletal, respiratory, cardiac, and clinicopathological findings.” Equine vet. Educ. (2018) 30 (5) 262-267

De Vijf Minuten Galop-Regel in Training



Na een periode van basistraining hebben warmbloedpaarden die op amateurniveau wedstrijden lopen, twee of drie conditietrainingen per week nodig om kracht (en uithoudingsvermogen, als dat nodig is in jouw discipline) op te bouwen, en minstens één training per week om het huidige fitnessniveau te behouden. Conditietraining bestaat uit segmenten met intensief draf- of galopwerk, met een maximum van vijf minuten per segment. Elk segment wordt gevolgd door dezelfde hoeveelheid tijd om te herstellen, bestaand uit soepelheidsoefeningen in stap of rustig stretchen in draf.


We hebben deze regel gebaseerd op een literatuuronderzoek dat we graag met je willen delen in deze blog. Zoals met elke regel, zijn er uitzonderingen. In dit geval is dit onderzocht voor Friese paarden en Quarter Horses (zoals uitgelegd aan het eind van dit artikel). Paarden in training voor hogere wedstrijdniveaus kunnen de galop verhogen tot acht minuten, en we gaan niet in op de training van renpaarden, aangezien volbloeden een andere fysieke reactie hebben op training.

Je training opbouwen

Training bestaat over het algemeen uit vier tot vijf segmenten. Elk segment heeft een andere intensiteit en andere doelen. Het eerste segment is bedoeld om de spieren van het paard op te warmen, en het laatste om ze af te koelen. Je kan hier meer over lezen in latere blogs. De middelste segmenten focussen op doelen voor de discipline en het specifieke niveau. Misschien wil je het paard een nieuwe oefening aanleren, of je wilt zijn reflexen trainen, of zijn kracht opbouwen.

Fitnessniveau verhogen

Het doel van conditietraining is om de spierkracht te verhogen met progressieve belasting. Als een paard tijdens de training zijn anaërobe drempel bereikt (over het algemeen bij een hartslag van ongeveer 180 slagen per minuut), is er niet genoeg zuurstof in de spier om aërobe ademhaling te ondersteunen. Daarom schakelt de spier over naar anaërobe ademhaling om kracht op te wekken, waarbij lactaat wordt geproduceerd. Dit is minder efficiënt. Lactaat is verantwoordelijk voor het beginnen van vermoeidheid bij het paard, en voor spierpijn de volgende dag. Bij springen kan het starten van de anaërobe stofwisseling ervoor zorgen dat het paard fouten maakt in het parcours. Het doel van fitnesstraining is om het paard in staat te stellen een springparcours of een dressuurproef af te maken met gebruik van de aërobe stofwisseling. Wanneer een paard zijn anaërobe drempel bereikt, is afhankelijk van zijn fitnessniveau en de werklast.


Dressuur en springen

Dressuur is een aërobe sport die vooral focus vraagt op de ontwikkeling van kracht in een hele specifieke groep buik- en rugspieren, die verantwoordelijk zijn voor buiging van de wervelkolom. Een Grand Prix proef duurt maximaal acht minuten en wordt uitgevoerd met een relatief lage snelheid (gemiddeld 138 m/min). Om de aërobe capaciteit van het paard te trainen, wordt aangeraden om een hartslag van 160 slagen per minuut niet te overschrijden.


Springen bevat een unieke mengeling van kracht, precisie en snelheid. Zowel aërobe en een kleine hoeveelheid anaërobe stofwisseling zijn betrokken bij het springen van een parcours. De training van een paard voor het springen draait om het verhogen van de aërobe capaciteit en het minimaliseren van de opbouw van lactaat.


Discipline-specifieke training is het beste in veel gevallen. A dressuurpaard heeft sterke buik- en rugspieren nodig.

In haar boek, “Conditioning Sport Horses.”, beveelt Hilary Clayton intervaltraining aan voor paarden die gebruikt worden voor dressuur en springen, te beginnen met twee of drie conditietrainingen per week, die bestaan uit segmenten van drie minuten krachtig galopperen (of draven), gevolgd door dezelfde hoeveelheid tijd in stap. De tijd per segment kan elke twee weken langzaamaan worden verhoogd, tot een maximum van vijf minuten. Wanneer hij dit fitnessniveau heeft bereikt, is het paard klaar voor wedstrijden.


Om paarden te trainen voor een hoger niveau dressuur of springen, zou de training de tijd per segment geleidelijk moeten verhogen tot een maximum van acht minuten. Echter, de werk:rust ratio zou 1:1 moeten blijven. Dus na vijf minuten galop moeten vijf minuten stap (of ontspannen draf) volgen. Binnen een segment zouden discipline-specifieke oefeningen moeten worden uitgevoerd. Voor dressuurpaarden zijn oefeningen die focussen op overgangen en verzameling, ideaal. Voor springpaarden zou de training moeten focussen op tempowisselingen over korte afstanden om reflexen te trainen en wedstrijdsituaties te simuleren. Hoe intensiever een segment wordt, des te langer heeft het paard tussendoor rust nodig.

  • Hoge intensiteit aërobe training (hartslag 160-180 slagen per minuut) vraagt om een 1:2 werk:rust ratio.

  • Hoge intensiteit segmenttraining die de geschatte anaërobe drempel overschrijdt (hartslag 180-200 slagen per minuut) vraagt om een 1:6 werk:rust ratio.

Springen vraagt om een korte krachtsexplosie van hele specifieke spieren.

Het trainen van een springpaard kan het paard bijvoorbeeld in staat stellen te versnellen tot een hoge snelheid voor 50 meter, vertragen, 90º tot 180º te draaien, en dan weer te versnellen. Dit hoge intensiteit segment van werk bestaat uit maximaal vier of vijf versnellingen, gevolgd door een rustinterval van zes keer de lengte van het werksegment.

Eventing

In tegenstelling tot dressuur- en springpaarden, waarvoor kracht belangrijk is, is bij eventing de cardiovasculaire fitheid van het paard vaak de beperkende factor. Cross-countrypaarden kunnen niet enkel afgaan op aërobe stofwisseling. Er wordt een significante bijdrage van energieproductie via de anaërobe stofwisseling vereist. Het kost jaren om de aërobe capaciteit van het eventingpaard te maximaliseren.

Cardio-conditietraining wordt drie keer per week uitgeoefend met twee of drie segmenten van rengalop (een snelle galop van 400-500 meter per minuut), afgewisseld met een rustperiode, waarin het paard gevraagd kan worden om ontspannende, versoepelende oefeningen uit te voeren in stap of draf.


Dit is een voorbeeld van hoe je kunt beginnen met cardiotraining voor eventing. Dezelfde opbouw kan van toepassing zijn op dressuur- of springtraining. In plaats van snelheid te verhogen, wordt de intensiteit van de training verhoogd door disciplinespecifieke oefeningen voor krachtopbouw toe te voegen.


(Bron: Clayton, 1991 "Conditioning sport horses.")


Europese Eventing Kampioenschappen

In voorbereiding voor de Europese Eventing Kampioenschappen (2010, 2011) volgde Dr. Munster tien paarden tijdens hun conditietraining. Drie van de paarden namen uiteindelijk deel aan de kampioenschappen en vijf van hen liepen een blessure op tijdens de trainingsperiode. De paarden die een blessure opliepen hadden een significant hogere maximale hartslag in de training.


Gemiddeld deden de paarden 62 cardio-trainingssessies binnen 12 weken (eens per vijf tot zes dagen). Elke trainingssessie bestond uit tweeënhalve segmenten (soms twee, soms drie). Elk segment had een gemiddelde duur van 5,9 minuten met een maximale hartslag van 193 slagen per minuut.


Reining

Quarter Horses staan bekend om hun vermogen om binnen korte tijd en schijnbaar moeiteloos te versnellen. In een onderzoek naar zeventien Quarter Horses op hoog niveau, zorgden een segment van vijf minuten lope (langzame galop) en één minuut rengalop linksom, gevolgd door vijf minuten lope en één minuut rengalop rechtsom, er niet voor dat de paarden de anaërobe drempel overschreden (hartslag 162 slagen per minuut). Twee sets van twee stops met 80 meter rengalop tussen de stops en één minuut stappen tussen de sets creëerde een iets intensievere workout (hartslag 177 slagen per minuut), maar het bleef nog steeds ruim onder de anaërobische drempel van deze paarden (lactaat 2,7 mmol per liter).

Dit geeft aan dat goed getrainde Quarter Horses makkelijk meer dan tien minuten in een langzame galop kunnen blijven zonder dat het hen moeite kost.

Friese Paarden

Nu we het toch hebben over trainen in galop, is het van waarde om de training van het Friese ras, in het bijzonder, te benoemen. Friezen worden steeds populairder in de dressuur, maar galop is niet hun sterkste gang. In een onderzoek waarin Friese paarden werden vergeleken met warmbloedpaarden, werd aangetoond dat Friezen hun anaërobe drempel veel sneller bereiken dan warmbloeden. Jonge Friezen van drie tot vier jaar oud konden geen vier minuten galopperen zonder hoge lactaatgehaltes te bereiken. Wanneer gevraagd werd om vier minuten te galopperen, verdeeld in vier segmenten van één minuut, konden de paarden een acceptabel lactaatgehalte behouden van minder dan 4 mmol per liter. Dit laatste biedt een goed alternatief om geleidelijk de kracht van een Fries paard in galop op te bouwen.

Bronnen:

  • Bitschnau C., Wiesner T., Trachsel D.S., Auer J. A., Weishauopt M.A., (2010) “Performance parameters and post exercise heart rate recovery in Warmblood sports horses of different performance levels.” Equine vet. J. (2010) 42 (suppl 38) 17-22.

  • Bruin de M.N. Houterman W., Ploeg M., Ducro B., Boshuizen B., Goethals K., Verdegaal E. L., Delesalle C. (2017) “Monitoring training responses in young Friesian horses using two different standardized tests (SETs).” BMC Veterinary Research (2017) 13:49 DOI 10.1186/s12917-017-0969-8

  • Clayton H.M. (1991) ‘Conditioning Sport Horses” Sport Horse Publications 3145 Sandhill road Mason.

  • Munsters C.C.B.M., Broek van den J., Weeren van R., Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan M.M. (2013) “Young Friesian horses show familiar aggregation in fitness response to a seven-week performance test.”

  • Munsters C.C.B.M., Broek van den J., Welling E., Weeren van R., Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan M.M. (2013) “A prospective study on a cohort of horses and ponies selected for participation in the European Championship: reasons for withdrawal and predictive value of fitness tests.”

  • Navas de Solis C., Sampson S.N., McKay T., and Whitfield-Cargile C. (2018) “Standardized exercise testing in 17 reining horses: Musculoskeletal, respiratory, cardiac, and clinicopathological findings.” Equine vet. Educ. (2018) 30 (5) 262-267

1,542 views

Moving together.

Subscribe to our mailinglist
  • Facebook
  • YouTube
  • Instagram